شهید علی اصغر شم آبادی

در منطقــه عملیاتــي والفجــر 8 نقطــه اي کــه مــا در آن مســتقر شــده بودیــم، بســیار حســاس بــود. اگــر مــا شکســت ميخوردیــم و عقبنشــیني ميکردیــم، تعــداد زیــادي از نیروهــای خــودی قیچــي شـده و از بیـن ميرفتنـد. دشـمن پاتـک شـدیدي بـه مـا زده بـود و مــا مشــغول جنگیــدن بودیــم. ظهـر شـد، علیاصغـر بـا صـداي بلنـد اذان گفـت، نمـازش را خوانـد، آن هــم در زیــر حمــلات شــدید دشــمن، بعــد از نمــاز بــه ادامــه دیدهبانـي پرداخـت. بـا هدایـت او، یـک تانـک دشـمن بـر اثـر اصابـت خمپـاره 60منهـدم شـد. در همین حین، تیري به پیشانیش خورد و به شهادت رسید.
نقل خاطره: موسی الرضا شم آبادی – همرزم شهید

در تهـران مـا کارگـر ایشـان بودیـم وکار ميکردیــم. روزهــاي جمعــه مــا را بــه نمــاز جمعــه ميبــرد. بـه ایشـان گفتیـم : چـرا مـزد ميدهـي، مــا کــه کار نمیکنیــم، گفــت: شــما را خـودم بـه نمـاز جمعـه ميبـرم و مـزد شــما را هــم ميدهــم.
نقل خاطره: محمد شم آبادی

مکان مقدس
همرزمان علی اصغر میگفتند: گاهی علی اصغر را میدیدیم در برخی از جاها پابرهنه راه میرود. از او سؤال کردیم: چرا پابرهنه میروی؟ میگ فت: در این مکانها شهیدانی پرپر شدهاند و این مکان مقدس است.
نقل خاطره: حاج اسماعیل ثوابی- همرزم شهید

برای اسلام مفید باشد
علی اصغر بیمار شده بود. من درب خانه مینشستم و به رهگذران کوچه اب میدادم و از انها میخواستم برای فرزندم دعا کنند تا خوب شود و برای اسلام مفید باشد.
نقل خاطره: معصومه شم آبادی – مادر شهید

نگاه به نامحرم
همسرم در نگاه کردن به َمحرم و نامحرم خیلی مقید بود. حتی وقتی با خانمهای َمحرم خودش هم صحبت میکرد سرش را پایین میانداخت و به صورت انها نگاه نمیکرد. یکی از فامیلها که محرم او بود برای این کار علی اصغر به او اعتراض کرد و گ فت: ما که محرم هستیم! چرا سرت را پایین میاندازی؟ شهید به او جواب داد: اگر به شما نگاه کنم عادت میکنم و بعد این عادت باعث میشود که به خانمهای نامحرم هم نگاه کنم.
نقل خاطره: فاطمه شم آبادی-همسر شهید

نماز جماعت
ما زمانی در تهران کار ساختمانی انجام میدادیم. مدتی همراه شهید علیاصغر شم ابادی در یک ساختمان کار میکردیم. علی اصغر مقید بود همیشه ظهرها نمازش را اول وقت در مسجد نزدیک محل کارگاه اقامه کند.

نقل خاطره: حاج اسماعیل ثوابی – همرزم شهید

زینب وار صبر کنید
مادرم بعد از شهادت علیاصغر خیلی بیتابی میکرد. یک روز یکی از همسایهها علیاصغر را در خواب دیده بود و خوابش را برای مادرم تعریف کرد. گ فت: در خواب دیدم علیاصغر در حرم امام رضا(ع) است و گ فت: به مادرم بگویید: من همنشین امام محمد باقر(ع) هستم. به او بگویید زینب وار صبر کند.
نقل خاطره: حسین شم آبادی – برادر شهید

کار مسجد
ایشان در خدمت سربازی بود که یک بار به خانه ما امد. در نزدیکی خانهی ما مسجد نیمهسازی بود که مصالح ان را بیرون گذاشته بودند. گ فت: چرا اینها را به داخل انتقال نمیدهند؟ گ فتم: کسی نیست و هزینه کارگر ندارند. هم، ان
روز شروع کرد به کمک و هم دو روز مرخصی گرفت و مصالح مسجد را به داخل برد. گفت: کار مسجد است و نباید عقب بیفتد.
نقل خاطره: حجت الاسلام و المسلمین علی شم آبادی (رضایی)

تقید به نماز جمعه
من در تهران با شهید علیاصغر شم ابادی کار بنای ی میکردم. او استاد بنا بود و من کارگر او بودم. روزهای تعطیل هم ما کار میکردیم. روزهای جمعه نزدیک اذان ظهر که میشد میگفت: بیا برویم به نماز جمعه. او من را به نماز جمعه میبرد و مزد ان روز را هم کامل میداد. اعتراض میکردم. او می گ فت: تو کارگر من هستی و من تو را به نماز جمعه بردم و باید مزد تو را هم بدهم. ثوابش هم برای خودت.
نقل خاطره: غلامحسن قربانی- دوست شهید

پوتین های جبهه
از جبهه برگشته بود و در همان موقع برای کمک به من به مزرعه کشاورزی امد. او بجای اینکه پوتینهای جبهه را بپوشد، ک فشهای قدیمی خودش را پوشید. به او گ فتم: پوتینهای جبهه برای کار در بیابا ِن ُپر از خار بهتر است. اما او گ فت: این پوتینها را در جبهه به من دادهاند تا در جبهه استفاده کنم. من نباید در اینجا استفاده کنم!
نقل خاطره: حاج علی اکبر شم آبادی – پدر شهید علی اصغر شم آبادی

نماز شب
کربلای ی معصومه همسایه نزدیک مسجد شم اباد بود. یکبار نیمه شب از مسجد صدای گریه و مناجات مردی بلند شد. به مسجد رفت. دید شهید علی اصغر شم ابادی است داخل مسجد با خدا راز و نیاز می کند.

نقل خاطره: مرحوم معصومه شم آبادی (همسر شهید علی اصغر قدوسی)

بهترین هدیه
هنوز به سن تکلیف نرسیده بودم و در کوچه بدون روسری بازی میکردم. یکبار شهید علیاصغر شم ابادی مرا صدا زد و گفت: دخترم! چرا روسری سرت نکردی؟ من هم فقط به خاطر اینکه جوابی داده باشم گفتم: روسری ندارم! بعد از چند روز در کوچه بودم که ایشان دوباره من را صدا کردند و گفتند: پس گفتی روسری نداری؟! گفتم: بله! ایشان یک روسری سبز رنگ از سبزوار برای من خریده بود که ان را به من داد و گفت: این مال شماست ولی دیگر بدون روسری در کوچه بازی نکن. من هم قبول کردم و از ان موقع همیشه روسری میبستم.
نقل خاطره: راضیه رجائی – همسایه شهید

استمداد از حضرت زهرا(س)
ده روز بعد از تولد فرزندم، همسرم به شهادت رسید. بعد از ان مشکلاتمان شروع شد. مستاجری با یک فرزند کوچک و مشکلات دیگر زندگی را خیلی سخت کرده بود. تا اینکه یک شب در عالم خواب دیدم شهید به خانه امده و جویای احوال ما شد. گفت: چرا ناراحتی هستی؟ گفتم: مستاجری با بچه کوچک خیلی سخت است. شهید گ فت: میروم پیش حضرت زهرا(ع) و از او میخواهم که مشکل شما را حل کند.
بعد از یک هفته از این قضیه از بنیاد شهید زنگ زدند و گ فتند: بیایید به بنیاد شهید!. وقتی رفتم انجا، کلید خانه را دادند. برای من باور کردنش خیلی سخت بود. بالاخره رفتیم و در ان خانه مستقر شدیم.
نقل خاطره: فاطمه شم آبادی – همسر شهید

پول پاک
یکی از فامیلها بعد از تولد فرزندمان مبلغی پول به عنوان هدیه به من دادند. علیاصغر به من گفت: فعلا پول را خرج نکن. بعد از چند روز به من گفت: میتوانی ان پول را خرج کنی. به او گفتم: چرا ابتدا گفتی خرج نکن و بعد از چند روز نظرت عوض شد؟
او جواب داد: اول نمیدانستم پولی که به ما داده خمسش را داده یا نه؟ ایا پاک است یا نه؟ تحقیق کردم و فهمیدم پاک است. او گ فت: من نمیخواهم پول ناپاک به خانه من بیاید.
نقل خاطره: فاطمه شم آبادی – همسر شهید